Nükleer başlıklı kız tek hücreli cümleler kuruyor elindeki silahla.Tam ortasından vuruyor,yakalıyor kendini.Seviyor her şeyden çok üç noktalarının dans edişini.Kırıyor tek başına kaleminin dişlerini.Çok sert vuruyor kendine yaralıyor ellerini…
Onu koruması için görevlendirilmiş ejderhayı yedi küçük kız küçük ağzıyla…Hazmedemiyor topyekün…Alev çıkartıyor ağzından ardından diliyor özrünü çoktan kabullendi ejderha o özrü içeride.Karnı dolu kımıldayamıyor ama zıplıyor küçük kız.Büzülüyor içerde ejderha ve yok oldu.

Ağzına olta atıyor ardından kız...
Çekmeye çalışıyor cümleleri teker teker elleriyle.
Çok ağır bu cümleler , kaldıramıyor ki kendi bile…
Kime söylesin ki o vakit bunu bile bile…
Susuyor , yutuyor ağzına attığı ağı…
Havada savruluyor zaten çoğu…
Çoğununda üstüne oturdu zaten ejderha.
Ölüyor sandı kendini,yokluyor nabzını yavaşça,
Nefes var.Meğer burnundaymış ağzına attığı kanca
Kimse yanaşmıyor ama yardıma.
Ruhu kayığa hapsolmuş Çek Çek Amca bile öyle ya…
Oturdu yanıbaşına,susuyor ruhuna.
Dili de kuruyor , yapışmış damağına.
El kaldırıyor hayatına…
Karşı koyan göremiyor etrafında.
Tek hücreli bir cümleyim diyor ben…
İbaretim işte bir devrik cümleden…
Kafiyeden kafiyeye atlar elim defterin vadilerinde…
Tek ayaküstü seker hıçkırıkları suya olan merhametinden,
Kendine geliyor kendinden…
Ziyaretin kısasını mâkul görmüyor kendi âleminden,
Dalınca çıkılmaz ya kolay kolay derinden,
O hesap misal yutuyor kendini kendiliğinden,
Sert duruyor sayfamın şekli beğenmedim diyor içinden,
Elimden gelen bu ardıma koyduğuma bir bak incinmeden,
Nükleer başlıklı kız vazgeçmeyecek gibi bu cümlelerden,
Üç deyince vazgeç “Tıp”bi sessizliğinden…

1 , 2 ,3 Tıp …