AŞıK VEYSEL
ÜNLÜ ŞAİRLER DESTANSI HİKAYELER DEMEKTİR;
AŞIK VEYSEL ŞATIROĞLU
Aşık Veysel Şatıroğlu (1894-1973) Sivas`ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan Köyü`nde doğdu. Yedi yaşında iken çiçek hastalığına yakalanarak gözlerini kaybetti.
Babasının telkiniyle saz çalıp şiir söylemeye başladı. Ahmet Kutsi Tecer`in yardımıyla yurt çapında tanındı. Köy Enstitülerinde halk türküsü öğretmenliği yaptı. TBBM tarafından özel bir kanunla kendisine maaş bağlandı.
21 Mart 1973 günü, sabaha karşı saat 3.30’da doğduğu köy olan Sivrialan’da, şimdi adına müze olarak düzenlenen evde yaşama gözlerini yumdu.
Halk şiirinin başarılı örneklerini verdi. Şiirlerinde dünyanın geçiciliği, ölüm, kardeşlik, birlik-beraberlik ve sevgi gibi temaları işledi. Şiirleri, Dostlar Beni Hatırlasın adı altında bir kitapta toplandı.
BENİ HOR GÖRME GARDAŞIM
Beni Hor Görme Kardeşim
Sen Altındın Ben Tunç Muyum
Aynı Vardan Var Olmuşuz
Sen Gümüşsün Ben Saç Mıyım
Ne Var İse Sende Bende
Aynı Varlık Her Bedende
Yarin Mezara Girende
Sen Toksun Da Be Aç Miyim
Kimi Molla Kimi Derviş
Allah Bize Neler Vermiş
Kimi Arı Çiçek Dermiş
Sen Balsın Da Ben Cec Miyim
Topraktandır Cümle Beden
Nefsini Öldür Ölmeden
Böyle Emretmiş Yaradan
Sen Kalemsin Ben Uç Muyum
Tabiata Veysel Aşık
Topraktan Olduk Kardaşık
Aynı Yolcuyuz Yoldaşık
Sen Yolcusun Ben Bacmiyim
www.furkankoca.com.tr.tc
Gönderen : Furkan Koca / 28.06.2008 |
