1968 yılının Ağustos ayının Perşembe günü Almanya’nın Essen şehrinde ilk defa dünyaya merhaba demişim.O merhaba sözü yıllar sonra radyo mikrofonlarından dinleyicilerime ulaştı.İlkokul birinci sınıfı Almanya’da bitirdikten sonra şimdi özlemini çektiğim köyümde öğrenimime devam ettim.Ortaokul yıllarıma geldiğimde hayatımın dönüm noktalarından birini belirleyecek bir karar verdim ve ortaokula Devrek lisesinde başladım.Bu benim annemden ilk ayrılışım ve öğrenci yurduyla ilk tanışmamdı.Denizin ortasında yapayalnız kalmış ördek yavrusu gibi hissediyordum kendimi.Tam kırk gün aralıksız anne özlemiyle her akşam hıçkırıklarla ağladım.Belki de o yıllardaki ağlayışım şimdi bana neden zor ağladığımı anımsatıyor.Daha sonraki yıllarda sırasıyla Cumhuriyet Ortaokulunu ve M.Çelikel Lisesini (MEHMET ÇELİKEL)bitirdim.Sıra üniversite tercihlerine geldiğinde gökyüzüne uzaya merakım sebebiyle tercihlerimde Astronomi ve Uzay Bilimleri yerini aldı.Fakat Zonguldak’ta gittiğim Murat Dershanesi öğretmenlerimden sayın Ufuk öğretmenim tercihimi değiştirerek Jeodezi ve Fotogremetri Mühendisliğini yazmıştı.O tercihiyle rahmetli hocamın ne kadar doğru bir karar verdiğini yıllar sonra anladım.
Üniversite yıllarım çok hızlı geçti ve nihayet 1992 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Jeodezi ve Fotogrametri Mühendisliği bölümünü başarıyla bitirdim.Mezun olduktan sonra bir müddet mühendislik yapıp sonra kendimi satış ve pazarlamada yetiştirmeye başladım.Arada yine askerlik dönemimim benim hayatımda çok önemli bir yeri olmuştur.İnsanların bakmaya bile korktuğu dağlarda Dağ komandosu olarak tamamladım askerliğimi.Ve o bölgedeki insanların ne kadar misafirperver olduğunu yakından tanıma fırsatını buldum.
Bu yaşadıklarım benim için sanki bir hediyeydi bana.Ardından 2000 yılına kadar mühendislik yaparak devam etti hayatım ve 2000 yılında ilk defa perakendecilik sektörü yani geleceğin mesleği mağazacılıkla tanıştım.Krizlerin ve depremlerin ardından daha da önem kazanan perakendecilik sektörü aynı zamanda rekabeti de beraberinde getirdi.Bu rekabette çok iyi bir yerde olduğunu düşündüğüm Uyum Gıda A.Ş. ailesinde görevime yönetici devam etmekteyim.Gelecekte çok daha önemli olacağını düşündüğüm 5.düzey lider olmak için kendimi hep yenilemeye çalıştım.Yine 2001 yılında tanıtımına gittiğim bir dergiyle beraber radyo ve mikrofonla tanıştım.O gün bu gün kendimi iyi bir vatandaş ve iyi bir işletmeci nasıl olmalı diyerek sektörde kendini kanıtlamış firmaları konuk etmeye çalışıyorum.Daha radyocu olmadığı düşünüyorum ve radyocu olmak için daha çok uzun yolum olduğu kanısındayım.Yaptığım haftalık sektör programlarımda başlangıçta okuduğum şiirler bana duygusallığın öğrenmede çok etkili olduğunu öğretti.Konuk ettiğim firmalardan edindiğim tecrübeleri kendi süzgecimden geçirerek hem firmamda uyguluyorum hem de kendi hayatımda uyguluyorum. Rahmetli annemin bana bırakmış olduğu miras olan “sürekli mutlu olmak istiyorsan,birilerini mutlu et” benim hayat felsefem oldu. Sitemin başında dediğim gibi ; “Bilgi ve sevgi paylaştıkça çoğalır . . .”
